Machu Picchu

Ondertussen zijn we bijna 3 maanden verder en nog steeds heb ik Machu Picchu niet gezien.. Schandalig! Dus het werd hoooog tijd!!! Het voorlaatste weekend van augustus was het zover.. Een 2-daagse tripje naar Machu Picchu voor een prikprijsje. Helaas wilde dat wel zeggen dat de heen- en terugweg gigantisch lang duurde. Maar het was meer dan de moeite waard!

Na een bustrip van 6 uur met 1 korte fotoshoot-stop en een lunchpauze kwamen we aan in Hidro-electrica.

Vanaf deze plaats begon onze wandeltocht naar aguas calientes. Het stadje van waaruit je vertrekt om Machu Picchu te bezoeken. Deze fikse wandeling duurde ongeveer 3 uur. Een wandeling naast de treinsporen. Op deze wandeling heb ik een Braziliaanse Diana leren kennen en wat was dat een goeie oefening voor en men conditie en mijn Spaans. Zij kon namelijk zo goed als geen Engels en haar Spaans was redelijk goed met soms wat Portugese woorden, maar verstaan konden we elkaar. Maar dan dat tempo... Gaan met die banaan er zat volgens mij goed veel peper in haar gat want we gingen er goed vandoor en op zich was dat best goed, want tegen dat het donker begon te worden, waren wij al bijna terplekke. Woehoe!

Aangekomen in Aguas Calientes werden we naar onze hostal gebracht waar we nog een dik anderhalfuur de tijd hadden vooraleer we moesten gaan eten. Een hostal of een hotel? Ik was een beetje verward, want het was best luxueus voor Perú EN een douche op de kamer!!!! GEWELDIG want dat hadden we na die wandeltocht toch wel nodig.. Koud of warm maakte niet uit, maar waar zat ik toch met men gedachten.. Aguas calientes -> uiteraard een WARME douche! Heerlijk!!

Vervolgens gingen we naar het restaurant en we hadden superveel honger dus "Laat maar komen!" dachten we. Maar daar dachten zij anders over.. UITERAARD 't is nog steeds Perú eh mensen! Geduld is hier echt ne must! Tijdens het wachten op eten, kwam onze gids langs om onze toegangsticketten te bezorgen en het zou Perú niet zijn moest dit zonder problemen verlopen! Groepje mensen uit onze groep hadden problemen met het verkrijgen van hun ticket omdat het reisbureau iets fout had gedaan. Gelukkig was alles tegen het einde van de avond geregeld voor hen! Toen wij onze ticketten kregen,
waren we toch ook wel even verbaasd... Toegang op datum van 3/09/2014 hebben we toch maar snel even gecheckt en dat was helemaal niet belangrijk!!

Hu?! Niet belangrijk?! Maar wij gaan morgen en niet 3 september!!! Machu Picchu mag maar een duizendtal mensen per dag toelaten, maar omdat ze dagelijks 3 duizend bezoekers hebben, geven ze het ticket gewoon een andere datum zodat het officieel allemaal klopt.. En dan verschieten ze ervan dat Unesco Machu Picchu wilt sluiten?! Bon mij niet gelaten.. Ik heb het gezien! Haha!

Ondertussen hadden we ons eten gekregen en konden we gaan slapen, want we moesten er om 4uur alweer uit. Haha goed gelachen slapen... Néné daar dachten Henrick en Sven anders over.. Happy hour 4 voor 1.. we vliegen er nog even goed in eh mannen! We stapten een bar binnen en bestelden de eerste cocktails 'Piña Colada' helaas niet zo lekker als het zou moeten zijn, dus volgende caipirinhas Veeeel beter! Om 12 uur waren we terug op de kamer en konden we toch nog een viertal uurtjes slapen. JEEEJ!!

Het opstaan was moeilijk, maar is me gelukt. Na 10 minuten stonden we allemaal klaar om onze tocht naar Machu Picchu te beginnen. Het klimmen begon en amai na 5 minuten voelde ik me al een bergbeklimmende smurf. De treden waren soms zoo hoog! Die Inkas waren toch ook niet zo groot?!! Bon.. het was al goed warm voor 5 uur in de ochtend dus even snel trui uittrekken, beetje drinken en dan verder op eigen tempo, want de jongens waren ondertussen al verder gestapt. Goed voor mij, want dat tempo was me toch ietske te hoog. Na 1 uur goed gezweet te hebben, zijn we er geraakt! Even uitblazen, eten en drinken en dan Machu Picchu binnengegaan waar onze gids al op ons stond te wachten. Eerste indruk WAUW!!

Na 2 uur in Machu Picchu te hebben rondgelopen en een heleboel uitleg van de gids hadden we nog wat vrije tijd. Eerst eten dachten we! 25 soles voor een broodje?!! Toeristischer kan niet, maar we hadden honger en het heeft gesmaakt! Hierna hebben we nog wat fotootjes getrokken van het mooie uitzicht en dan zijn we stilletjesaan vertrokken aan onze afdaling om terug naar Hidro-electrica te stappen. Van daaruit vertrok de lange busrit terug naar huis!