VRIJWILLIGERSWERK

Maar waarvoor kwam ik nu ook al weer naar Perú? Ahja.. Vrijwilligerswerk! 3 maanden de werksfeer hier opsnuiven en ervaren hoe ze hier te werk gaan, daar keek ik al maanden naar uit en nu het zover is, veranderen deze plannen al meteen. Normaal gezien zou ik vrijwilligerswerk gaan doen in een weeshuis. Hiervoor moest ik minstens 2 weken Spaanse les volgens. Zo gezegd, zo gedaan, maar helaas dat was niet voldoende. Om in het weeshuis te kunnen werken is het belangrijk dat je Spaans toch redelijk optimaal is zodat je gesprekken kan voeren met de kinderen. Dat zag ik totaal nog niet zeggen. Wie is er dan ook zo zot om te denken dat een taal leren op 2 weken mogelijk is. Nope, verstaan oké, maar werkelijk praten en gesprekken voeren... Nog niet voor mij weggelegd en ik wil met dit vrijwilligerswerk iets bereiken, niet gewoon maar 'er zijn'.  Maaaar gelukkig had mijn projectbegeleider nog een tweede optie: een schooltje voor kinderen met fysieke en verstandelijke beperking. Als dat niet perfect is weggelegd voor me. Ik kreeg er al meteen veel zin in!

De eerste weken stond ik in de kleuterklas en dat gaf me toch al wel een goede indruk. Elk kind is anders, maar hoe moeilijk kan het zijn voor een leerkracht om les te geven aan kinderen die allen zeer verschillende problemen hebben, verstandelijk of fysiek. 1 leerkracht voor 10 kinderen van gedragsproblemen tot rolstoelpatiënten. Het is zeer interessant om te zien hoe de leerkracht met deze kinderen omgaat.